~~~ရီညိဳရစ္ဝန္း သႏၱာကၽြန္း အလွသရဖူ ၿမိဳ႕ေက်ာက္ၿဖဴ နတ္႐ြာသဖြယ္ ေက်ာက္ၿဖဴၿမီ~~~မွလႈိက္လႈိက္လွဲလွဲနန္႔ၾကိဳဆုိပါေရ။
ရင္သြီးေခ် ဘေလာ့ကိုေရာက္လာ မ်ားသူငါ က်န္းမာကိုယ္စိတ္ ၿမဲပါစီ။ ဥပါဒ္ရန္ေဘး ကင္းစင္ဝီး ၿငိမ္းအီးကတ္ပါစီ။

Tuesday, June 29, 2010

လက္တန္းစာဆို (သို႔မဟုတ္) သိုက္ေဖာ္ဆရာ

ကၽြန္ေတာ္႐ို႕ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕ဝန္းက်င္ဟိ ေက်းလက္ေတာ႐ြာတြင္ လူပုဂၢိဳလ္ သို႔မဟုတ္ အေၾကာင္းအရာတခုကို ၿမင္လွ်င္ၿမင္ခ်င္း ကဗ်ာ၊လကၤာ၊ သံေပါက္ စသည္ကဲ့သို႔ လက္တန္ကဗ်ာလိုလို သံေပါက္လိုလို တခၤဏုပၸတၱိဉာဏ္ႏွင့္စာခ်ဳိးတတ္သူ တခ်ဳိ႕ဟိသည္။ ဤသည္ကို ေဒသအေခၚ “သိုက္ေဖာ္သည္“ဟုလည္းေၿပာၾကသည္။ ေနာင္ၿဖစ္လာဖို႔ အေၾကာင္းကို စပ္ဆိုတတ္သၿဖင့္ အတိတ္နမိတ္႐ို႕လည္း ပါလီရာ သိုက္ေဖာ္သည္ဟုဆိုၿခင္းမွာ မမွားပါ။ ရခို္င္ရာဇဝင္၌ သီရိသုဓမၼရာဇာလက္ထက္ “သိုက္တတ္င/လက္႐ံုး”အမတ္ၾကီးမွာ တေဘာင္၊ ၾတင္း၊စနည္းနာၿခင္း၊ ၾကားၿမင္သမွ်ကို အဓိပၸါယ္ေကာက္ေဖာ္ၿပၿခင္း၌ နာမည္ၾကီး အမတ္ၿဖစ္လီသည္။

ကၽြန္ေတာ္႐ို႕အငယ္ေခ်ခါက ကၽြန္ေတာ္႐ို႕႐ြာအနီးအနားတြင္ ထိုသို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္တဦးေပၚဖူးသည္။ ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕မွ ရနံေတာင္(ေရနံေတာင္)၊ မင္းၿပင္ဖက္လားလွ်င္ ကုလားဘာ႐ြာ၏ အေ႐ွ႕ဖက္တြင္ “အူေခ်” ဟူေသာအရပ္၌ သူသည္ ဥယ်ဥ္ၿခံၿမီလုပ္ကာ မိသားစုႏွင့္ နိန္သူၿဖစ္သည္။ သူ႕နာမည္မွာ “ၾကြင္းက်န္ေအာင္” ၿဖစ္သည္။ “ပညတ္လားရာ ဓာတ္သက္ပါ”ဆိုေရပိုင္ သူ႔အမည္ကိုၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ ဤသူသည္ သူ၏ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမထဲတြင္ ၾကြင္းက်န္ခသူတေယာက္ၿဖစ္ေၾကာင္း ထင္႐ွားလီသည္။ သားသမီးအဖတ္မတင္တတ္ေသာ မိဖတိက သူ႔ကိုအၾကြင္းအက်န္အၿဖစ္ “ၾကြင္းက်န္ေအာင္”ဟု နာမည္ပီးခသည္။ အမွန္လည္းသူသည္ မသီမေပ်ာက္ဘဲ ၾကြင္းက်န္ခ၏။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုၿမင္ဖူးခ်ိန္မွာ သူသည္ အသက္(၅၀)နီးပါးဟိနိန္ယာ။ လူၾကီးတိက သူ႔ကိုလွ်ာစက္၊အာစက္ပါသူဟုေၿပာၾကသည္။ သူ႔လွ်ာအလယ္တြင္ အမည္းစက္ပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ သူေၿပာလိုက္လွ်င္ မၾကာခင္ သူေၿပာေရအတိုင္းၿဖစ္ေတလို႔ေၿပာၾကသည္။

တနိန္႔၌ သူသည္ ရနံေတာင္(ေရနံေတာင္)၌ ရနံ(ေရနံ)တြင္းတူးနိန္သူ တဦးအနားက ၿဖတ္လားယင္း ရနံ(ေရနံ)တူးနိန္သူကို “လက္ေတာင္ အေတာ္နက္ယာလား” ဟုမိန္း၏။ ရနံ(ေရနံ)တြင္း တူးနိန္သူက “လက္ေတာင္ တရာနက္ယာ” လို႔ၿပန္ေၿဖလိုက္၏။ ထုိအခါ သူက “လက္ေတာင္တရာ တအာဒါ” ဟု လႊတ္ခနဲေၿပာထားခသည္ဆို၏။ ထုိရနံ(ေရနံ)တြင္းမွာ လိုရာေလာက္နက္ေအာင္ တူးတူး တနိန္႔လွ်င္ ရနံ(ေရနံ)ဆီ တအာဒါသာရသည္ ဆို၏။ (တအာဒါမွာ တပလင္း(တပုလင္း)၏ တဝက္ၿဖစ္သည္။)

ထုိရနံ(ေရနံ)ေတာင္၌ပင္ၿဖစ္သည္။ “ၾကိမ္ခါးပိန္ကုန္းတန္း” အစုတြင္နိန္ေသာ ေဒၚေအာင္မၿဖဴမွာ ရနံ(ေရနံ)တြင္းပိုင္သွ်င္ၿဖစ္သည္။ ညည့္က်ေက သူ႔ရနံ(ေရနံ)တြင္းက ရနံဆီ(ေရနံဆီ)တိကို လူခိုးခံနိန္ရသၿဖင့္ “တန္းထားဦး”႐ြာက “အပု”မည္ေသာ သူေတာ္ကို ညည့္အိပ္ညည့္နိန္ အေစာင့္ခိုင္းထားသည္။ ထုိအပုသူေတာ္လည္း ရနံတြင္း(ေရနံတြင္ူ)ေစာင့္ယင္း ေတာထဲက ရနံ(ေရနံ)တြင္းမွာ ညည့္တိုင္းအိပ္သည္။ ဤအပုမည္ေသာ ဦးသူေတာ္မွာ ရနံတြင္း(ေရနံတြင္း)အငွါးေစာင့္သည္ဆိုကတည္းကပင္ ဦးသူေတာ္က်င့္ဝတ္ႏွင့္ ညီသူမဟုတ္ေခ်။ ညဇာဖက္လည္း ထမင္းခ်က္ခ်င္ ခ်က္စားသည္။

ၾကြင္းက်န္ေအာင္ႏွင့္ သူေတာ္အပု႐ို႕ဇာကစလို႔ ဇာပိုင္ ကေတာက္ကဆ ၿဖစ္ၾကသည္မသိ။ ၾကြင္းက်န္ေအာင္ သူေတာ္အပုကို လက္ညႈိးထိုးၿပီး-

“တန္းထားဦးက အပုသူေတာ္၊ ေအာင္မၿဖဴမွာ ဆီေစာင့္ေခၚ၊ သူေတာ္လမိုက္၊ သိုင္းေခါင္း(သန္းေခါင္း)ေလာက္မွာ က်ားၾကီးလိုက္” ဟု သိုက္ေဖာ္ထားခသည္ဆို၏။ အမွန္ပင္ဟုတ္၏။ သံုးရက္ပင္မၾကာ ရနံ(ေရနံ)ၿမီသို႔ တစ္ခါမွ မေရာက္လာဖူးေသာ က်ားၾကီးတေကာင္ ေရာက္လာၿပီး ဟိန္းေဟာက္နီေသာအခါ သူေတာ္အပုလည္း ေၾကာက္ၿပီးေက ညည့္ခ်င္းပင္ ႐ြာကိုဆင္းၿပီးလာသည္။ ေနာက္လည္း ရနံ(ေရနံ)တြင္း မေစာင့္ဝံ့ယာ။

ရနံ(ေရနံ)တြင္းပိုင္သွ်င္ ေဒၚေအာင္မၿဖဴတြင္ ေမာင္ဘထြန္းဟူေသာ သားတေယာက္ဟိသည္။ တစ္နိန္႔တြင္ ၾကြင္းက်န္ေအာင္က-

“ၾကိမ္ခါးပန္ကုန္းတန္း ေမာင္ဘထြန္း၊ ဆီးလမ္းမေၿဖာင့္ ဝမ္းေၾကာင့္ေၾကာင့္၊ အမိၿဖစ္သူ ေအာင္ၿမၿဖဴ၊ လူကိုၿမင္ယင္း ငိုၿပယင္း” ဟုေသုိက္ေဖာ္ၿပန္သည္။

အမွန္ပင္ ေမာင္ဘထြန္းဆိုသူမွာ ဝမ္းခဲ၊ ဝမ္းနာ ေရာဂါရသည္။ လႏွင့္ခ်ီ၍ေရာဂါၿဖစ္ေနသၿဖင့္ ဆြီမ်ဳိးဉာတိမ်ားက သတင္းလာမိန္းၾကရာ သူ႔သားၾကီးကို အလြန္ခ်စ္ေသာ ေဒၚေအာင္မၿဖဴမွာ သူ႔သားေရာဂါကို ဇာဆရာ၊ ဇာဆီး႐ို႔ႏွင့္ ကုသၿပီးယာ၊ အဂုထိမေပ်ာက္သိမ့္သည္ကို လူနာမိန္းလာသူတိုင္းအား ငိုပနာေၿပာၿပတတ္သည္ဆို၏။

မိုးဦးက်တနိန္႔၌လည္း ၾကြင္းက်န္ေအာင္သည္ သူ႔ဥယ်ာည္ဟိရာသို႔ လာရာ ေတာင္ထက္တြင္ သမီးေယာက္ဖ ေတာ္သူကိုၿမင္သၿဖင့္ ...

“အဝိုင္း..ေယာက္ဖ၊ ေတာင္ထက္မွာ အေစာ္လုပ္နိန္ေရာင္” ဟုလွမ္းေၿပာ၏။ ထိုအခါ ေတာင္ထက္က လူက “အိုင္း...လဝိုင္ ဟာလူ၊ တၿခားအလုပ္မၿမင္လို႔ ေတာင္မွာ နပ်ဳိးပင္စိုက္ နိန္ေရဝိုင္း” ဟု လွမ္းေၿပာ၏။ ထိုအခါၾကြင္းက်န္ေအာင္က-

“အလုပ္မၿမင္ အပ်ဳိးပင္၊ ေတာင္မွာ တင္စိုက္၊ ရင္းပိုးကိုက္လိမ့္မည္” ဟုဆိုထားခသည္။ သူဆိုထားခသည္အတိုင္း ေတာင္ထက္တြင္ တင္စိုက္ထားေသာ နပ်ဳိးပင္သံုးေလးဆယ္မွာ တပင္မက်န္ရင္ပိုးကိုက္သၿဖင့္ နပ်ဳိသီးတခိုင္လည္း မစားလုိက္ရသၿဖင့္ တဆဲတည္းဆဲနိန္ေရလို႔ ၾကားရသည္။

ဤသို႔ ၾကြင္းက်န္ေအာင္ ေၿပာတိုင္းၿဖစ္တတ္သည္ဟူေသာ စကားေၾကာင့္ မင္းေတးေတာင္ရင္းေက်း႐ြာဟိ လမ္းနားအိမ္တြင္ နိန္ထိုင္သူ “ေမာင္ႏွံ”သည္ သူ႔လယ္ကညင္ေတးၿပင္၌ ႏြားေက်ာင္းနိန္စဥ္ ၾကြင္းက်န္ေအာင္ ေခ်ာင္းဖ်ား႐ြာဖက္ကၿပန္လာသည္ကို ၿမင္သၿဖင့္....

“အစ္ကို တခ်က္နိန္ပါဦး” ဟုဆို၏။

ၾကြင္းကန္ေအာင္က-

“အေစာ္ေရာင္ဝိုင္း” ဟုေၿပာၿပီး ေမာင္ႏွံ အနားမွာ လာရပ္သည္။ ထိုအခါ ေမာင္ႏွံက-

“ဂုပိုင္လွက္ အစ္ကို၊ ကၽြန္ေတာ္ႏြားအုပ္က နမေခ်ေလးငါးေကာင္ႏွစ္တိုင္းသားက်ေဂလဲ နထီးတေကာင္းလည္းမပါ၊ နမ တိဂ်ည္းေပါက္ေတ၊ ယင္းေစာ္ကို ကၽြန္ေတာ္ နမတိ နထီးတိဂ်ည္းေပါက္ေယာင္ တခ်က္သိုက္ေဖာ္ပီးခပါလား။ အစ္ကိုသိုက္ေဖာ္ေက ေဖာ္ေရအတိုင္း ၿဖစ္ေတလို႔ လူတိကေၿပာဂတ္လို႔၊ တခ်က္ နထီးေပါက္ေယာင္ ေဖာ္ပီးခဘလတ္။”

ထိုအခါၾကြင္းက်န္ေအာင္က-

”အိုင္းဝိုင္-ေဖာ္ပီးခေမ”ဟုေၿပာၿပီး-

“လီသြင္သြင္ ကညင္ေဒးမာ၊ မေတးေတာင္ ေယာင္လုိ႔လားေက၊ လမ္းနားအိမ္မာ၊ ၿမီဆီၿပန္ေက ေမာင္ႏွံမွာကား၊ ဂနိန္႔ကစလို႔ နမကားေပ်ာက္၊ နထီးေပါက္လီ၊ ေပါက္လိေမ” ဟု ေၿပာထားခသည္။

ေနာက္တႏွစ္မွာ ၾကြင္းက်န္ေအာင္ သိုက္ေဖာ္ထားသကဲ့သို႔ ေမာင္ႏွံ၏ နမေလးငါးေကာင္က ႏြားထီးဂ်ည္းေပါက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထိုႏြားထီးတိမွာ ႏြားမမ်ားေလာက္ပင္ ၾကီးထြားမႈမဟိဘဲ ေပမမွီ ေဒါက္မမွီ ဘုစုခ႐ုတိဂ်ည္းၿဖစ္နိန္လီရာ ေရာင္းလွ်င္လည္း ႏြားမမ်ားေလာက္ပင္ စ်ီးမရသၿဖင့္ ေမာင္ႏွံမွာ ၾကြင္းက်န္ေအာင္အား သိုက္ေဖာ္ခိုင္းမိသည္ကို ေနာင္တရမဆံုးၿဖစ္နိန္လီသည္။

.................................
မွတ္ခ်က္။ ။ ေအေဆာင္းပါးကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ဝီခေရ “ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕တည္(၁၈၀)ၿပည့္အထိမ္းအမွတ္ ေက်ာက္ၿဖဴမဂၢဇင္း”တြင္ ေဆာင္းပါးသွ်င္ “ေဝယံလင္းေခါင္”၏ ေဆာင္းပါးကိုကူလို႔ေဖာ္ၿပအပ္ပါသည္။

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Wednesday, June 23, 2010

အံ့ဖြယ္သာေမာ ကံ့ေကာ္ေတာဘုရားသမိုင္း အပိုင္း(၁)


ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕ စတင္တည္ေထာင္ၿခင္း သမိုင္အက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဤတန္းခိုးၾကီး ကံ့ေကာ္ေတာ ေ႐ွးေဟာင္းဘုရား ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားသမိုင္းအေၾကာင္းကို ေရးသားၿပဳစုရာတြင္ ကံ့ေကာ္ေတာဘုရားဟိ ဂံုးခၽြန္ေက်း႐ြာႏွင့္ ရီၿမီေဒသ အလံုးစံု ဆက္စပ္သက္ဆိုင္လွ်က္ ဟိနိန္ေရ ဤေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း ဗဟုသုတအၿဖစ္ သိမွတ္ၾကစီရန္ အနည္းေခ်မွ် ထည့္သြင္းေဖာ္ၿပသင့္သည္ဟု ယူဆမိပါေသာေၾကာင့္ ဤၿမိဳ႕စတင္တည္ေပၚေပါက္ တည္ေထာင္ခၿခင္း အစကို အက်ဥ္းခ်ဳံး၍ ေဖာ္ၿပလိုက္ပါသည္။ ဤေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕အေၾကာင္း ေရးသားရသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သက္ဆိုင္ဆက္စပ္လွ်က္ ဟိလီေသာ ရခိုင္ၿပည္ႏွင့္ ရမ္းၿဗဲကၽြန္း႐ို႕၏ ေ႐ွးလြန္းလီၿပီးေသာ သမိုင္းအေၾကာင္းအရာမ်ားမွာလည္း ေရာယွက္ ဆက္ႏြယ္၍ ပါလာပါသည္။

ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕သည္ကား ရခိုင္ၿပည္ဟိ ရမၼာဝတီေခၚ ရမ္းၿဗဲကၽြန္း၏ေၿမာက္ဖက္ ဖ်ားဟိ ဘဂၤလားပင္လယ္ကမ္းၿခီအနီးတြင္ ဟိနိန္ၿခင္းေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ေ႐ွးရခိုင္ၿပည္ၾကီးတြင္ ဝတီေလးရပ္ အပါအဝင္ တိုင္းၾကီး(၁၂)တိုင္း ဟိခဖူးသည္။ ထိုတိုင္းမ်ားထဲတြင္ ရမၼာဝတီေခၚ ရမၼပူရကၽြန္းသည္လည္း တိုင္းတတိုင္းအၿဖစ္ပါဝင္ ခလီသည္။ ဤရမၼာပူရကၽြန္းအား ေနာက္တနည္းအဆိုတရပ္မွာကား ကႆပဘုရား သခင္လက္ထက္ေတာ္အခါက တပါးေသာနိန္႔ တနိန္႔တြင္ ဘုရားသခင္သည္ ရဟႏၱာမ်ားႏွင့္ ေဂါင္းဂြင္(ေကာင္းကင္)စံခရီးၿဖင့္ ၾကြေတာ္မူရာတြင္ ရခိုင္ၿပည္၏အလယ္ဗဟိုက်ေသာ ပင္လင္ထဲတြင္ ဝမ္းဘဲငွက္သဏၭာန္ကဲ့သို႔ ကၽြန္းေခ်တခုထက္သို႔ ဆင္းသက္ရပ္နားေတာ္မူၿပီး၍ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ထားခေတာ္မူလီေရ။ ယခုကာလ႐ွည္လာၿခင္းေၾကာင့္ ရမ္းၿဗဲကၽြန္ဟူ၍ ေၿပာင္းေ႐ႊ႕ေခၚဆိုၾကေၾကာင္းကို အဆိုဟိခလီသည္။

ထိုေနာက္ ကာလအလြန္ၾကာၿမင့္လာေသာအခါတြင္ ရခိုင္ၿပည္အား ၿမန္မာမင္း႐ို႕ သိမ္းပိုက္အုပ္ခ်ဳပ္ခလီသည္။ ထိုမွတဖန္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၂၄-၂၆ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္ ၿမန္မာ႐ို႕ ပထမအၾကိမ္စစ္ပြဲၾကီးၿဖစ္ပြားရာ ရခိုင္ၿပည္အား အဂၤလိပ္႐ို႕သိမ္းယူလားပါသည္။ ထုိအခါ အဂၤလိပ္႐ို႕သည္ ရခိုင္ၿပည္အား ေလးခ႐ိုင္ၿပဳလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခလီသည္။ ယင္း႐ို႕မွာ (၁) စစ္ေတြခ႐ိုင္၊ (၂) အမ္းခ႐ိုင္၊ (၃) ရမ္းၿဗဲခ႐ိုင္၊ (၄) သံတြဲခ႐ိုင္ မ်ားပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၂၉ ခုႏွစ္တြင္ ေက်ာက္ၿဖဴ ရခိုင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ အၿဖစ္ ခ်ထားၿပီး တပ္ၿမိဳ႕သဖြယ္ ၿပဳလုပ္ထားခေၾကာင္း သိရပါသည္။ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၃၇ ခုႏွစ္တြင္ အမ္းခရမ္းကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီးလွ်င္ ေက်ာက္ၿဖဴခ႐ိုင္အၿဖစ္ ေၿပာင္းယူအုပ္ခ်ဳပ္ခလီသည္။ ထိုေနာက္တဖန္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၅၂ ခုႏွစ္တြင္ ရမ္းၿဗဲခ႐ိုင္ကိုဖ်က္သိမ္းၿပီး အမ္းခ႐ိုင္ႏွင့္ ရမ္းၿဗဲခ႐ိုင္ႏွစ္ခုကို တခုတည္းအၿဖစ္ ပူးေပါင္း၍ ေက်ာက္ၿဖဴခ႐ိုင္အၿဖစ္ ၿပဳလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ခသည္။

ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕ဟု ေခၚေဝၚရၿခင္းမွာ လွပၿဖဴေဖြးေသာ ေက်ာက္စရစ္လံုးေခ်တိ ေပါမ်ားစြာဟိေသာေၾကာင့္ ေက်ာက္ၿဖူၿမိဳ႕ဟု အမည္ပီးခၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕သည္ကား အလြန္းသာယာလွပၿခင္း႐ို႕ႏွင့္ ၿပည့္စံုေပသည္။ ၿမင့္ေသာအရပ္မွ ၾကည့္လွ်င္ ပင္လယ္ရီပတ္လည္ဝိုင္းလ်က္ ဟိပါသည္။ ကံ့ေကာ္ေတာဘုရားဖက္သို႔လားရန္ လမ္းမ်က္ႏွာသာလွ်င္ ကုန္းလမ္းဟူ၍ဟိပါသည္။ (အယင္ေက်ာက္ၿဖဴ>ရမ္းၿဗဲ၊ အဂု ေက်ာက္ၿဖဴ> ရမ္ၿဗဲ ကားလမ္းမၾကီးၿဖစ္သည္) ယေကေလ့ ပင္လယ္ရီ ပတ္လည္ဝိုင္းသကဲ့သို႔ ဟိနိန္ေကေလ့ ၿမိဳ႕တြင္းဟိ ေသာက္သံုးရန္ရီမ်ားမွာကး ရီခ်ဳိတြင္းမ်ားသာၿဖစ္ပါသည္။ လံုးဝငန္းၿခင္း၊ ေနာက္က်ိၿခင္း မဟိပါ။ ၾကည္လင္အီးၿမသန္႔စင္ေသာ ရီခ်ဳိ၊ ရီေကာင္းမ်ားသာ ၿဖစ္ပါသည္။ စားေသာက္ဖြယ္ရာ ဆန္ရီစပါးမ်ားမွာလည္း မယွားမေပါ ဟိပါသည္။ အထူးသၿဖင့္ ပင္လယ္ငါးမ်ား ေပါလြန္း၍ အၿခားၿမိဳ႕႐ြာမ်ားမွာကဲ့သို႔ ခ်ိန္တြယ္ေရာင္းခ်ရန္မလိုဘဲ ပံုတိုက္ၾကည့္၍၄င္း၊ ေကာင္းေရအလိုက္ ႐ြီတြက္၍၄င္း၊ ေရာင္းခ်ေလ့ဟိၾကပါသည္။ ရာသီဥတုမွာလည္း မပူလြန္း၊ မေအးလြန္း ၿခင္း႐ို႕ေၾကာင့္ ညီမွ်မႈဟိပါသည္။ ပင္လယ္ကမ္းၿခီၿမိဳ႕ၿဖစ္၍ သေဘၤာ ရီယာဥ္မ်ား အခ်ိန္မ႐ြီး ဝင္ေရာက္ဆိုက္ကပ္လားႏိုင္သည္။ ရန္သတၱ႐ုနည္းပါးမႈေၾကာင့္ အရာခပ္သိမ္း အႏၱရာယ္အေပါင္းကင္းၿငိမ္းၿခင္းဟိပါသည္။ ထိုေၾကာင့္လည္း ေရာက္ဖူးသူတိုင္းသည္ စိတ္အီးခ်မ္းသာ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈဟိၾကပါသည္။ ဤသည္႐ို႕ေၾကာင့္ပင္ ေ႐ွးလူၾကီးမ်ားက ဤၿမိဳ႕အား “ထူဆန္းေသာနတ္ကၽြန္းသာ” ဟူ၍သာ ေခၚေဝၚခၾကပါသည္။

ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕၏ အလ်ား (၂)မိုင္၊ အနံ(၁)မိုင္းခြဲခန္႔သာဟိပါသည္။ ၿမိဳ႕၏ ၿမီမ်က္ႏွာၿပင္မွာ ေတာင္ကုန္းမ်ား၊ ခ်ဳိင့္ဝွမ္းမ်ားဟူ၍ လံုဝမဟိဘဲ စည္မ်က္ႏွာၿပင္ကဲ့သို႔ ညီညာၿပန္႔ၿပဴးလ်က္ ဟိပါသည္။ ဤကားေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႔၏ သမိုင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ၿဖစ္ပါသည္။

..................
(ဝန္ခံခ်က္။ ။ ေ႐ႊၿဖဴ-ခင္ၿမတ္လွ ႐ွာဖြီၿပဳစုေရ “ အံ့ဖြယ္သာေမာ ကံ့ေကာ္ေတာဘုရာ သမိုင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္” ပဥၥမအၾကိမ္၊ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္လာလ ထုတ္ဝီေရ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ၿပအပ္ပါသည္။ ဆက္လို႔ေဖာ္ၿပပါမည္)

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Tuesday, June 22, 2010

ထာဝရ

မင္းကစြန္႔ခြာ
ခြဲလားပါလည္း
အၿပစ္မၿမင္
ကိုယ့္ရင္မွာကား
ခ်စ္ခင္အၿမဲ
ခ်စ္နိန္ဆဲပါ။

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Saturday, June 19, 2010

ႏွလံုးသားတံခါး

ႏွလံုးသားတံခါး

ေသာ့ခတ္ထားလည္း

ရင္ခုန္ဖို႔တတ္

ခံစားတတ္ေက

လြမ္းေဆြးဖို႔တတ္

ခ်စ္လာတတ္ေက

တံခါးဆုိစြာ

ပြင့္ၿမဲပါ။

............

၀၉-၀၆-၂၀၁၀

၄း၀၂ am

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Wednesday, June 16, 2010

ရည္မွန္းခ်က္

ဘုရားဖူးေဇာင္ ဦးရာဇ္ေတာင္ကို
ၿဖစ္ေအာင္လားေမ စိတ္ကရည္လည္း
အခ်စ္ကိစၥ အဝဝနန္႔
ဘဝမ႑ိဳင္ မၾကံ့ခိုင္၍
မေရာက္ႏိုင္စြာ ၾကခဗ်ာယ္။

ေဒႏွစ္ေဒခါ ေဒပြဲေတာ္ကို
ကိုယ့္နန္႔တကြ ေမာင္ခ်စ္ေမ႐ို႕
သက္ကားခႏၶာ က်န္းမာပါက
ဗုဒၶအမြီ ဦးရာဇ္ၿမီကို
ေလာင္းလွီတစင္း တက္ေခ်ငွါး၍
ကိုယ့္ကားပဲ့ထိုင္ ဦးထိုင္အခ်စ္
ေလွာ္တက္ညီစြာ ေရာက္ေအာင္လာေမ
ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ ၿပည့္ပါစီ။
...............................
မွတ္ခ်က္။ ။ မဂၢဇင္းစာအုပ္တအုပ္က ကူးယူေဖာ္ၿပထားစြာပါ။ မဂၢဇင္းနာမည္နန္႔ ကေလာင္သွ်င္နာမည္ကိုေတာ့ခါ မိန္႔လားပါယာ။

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Monday, June 14, 2010

ရမ္းၿဗဲကၽြန္းက ခ်စ္ခြန္းတီတာ ေတးကဗ်ာ

က်ားဆို-
တခြန္းေခၚ ေခၚလို႔မထူး
ႏွစ္ခြန္းေခၚ ေခၚလို႔မထူး
တစ္႐ြာနိန္ တစ္ၿပည္သားကို စိတ္ၿခားလို႔လား
မခ်စ္ဆို မလိုလို႔လား.......ပုေခ်။

မဆို-
ဇာဂလာေက
ဇာ႐ြာေရသား -ေရာင္
စကားအရာ..
ပ်ားသကာ..
ခ်ဳိပါေရကား..
ပ်ဳိသက္ထားေလ...။

က်ားဆို-
ေမာင့္လက္ကို ကိုင္ေလ
ေမ့လက္ကိုဆြဲ
ေငြတူပင္မွာ
ေ႐ႊတူ႐ိုက္ေယာင္
႐ိုက္ပစ္ကတ္ေမ ပုေခ်...။
မဆို-
မ်က္စိကၿမင္ ဝမ္းကၾကင္
စိတ္တြင္ကခ်စ္
ပုေခ်ေမာင္ကို ေမတၱာ႐ိုက္လို႔
အခ်စ္စြဲကာ ၾကားကလူတိ
ေအာင္သူဖ်က္လို႔ ဖ်က္ရဖို႔လား ပုေခ်....။

က်ားဆို-
ဆံစေကညိဳ
လွနဂိုေလ
ပ်ဳိႏွမမွာ
ကိုယ့္ရပ္႐ြာ ကိုယ့္႐ြာထက္မွာ
လက္ဖ်ားတင္ ၾကင္သူမ်ားက
ဟိထားေရလား ပုေခ်....။

မဆို-
သၿခင္းဆို လူပ်ဳိေမာင္လိုင္
ကိုယ့္ရပ္႐ြာ ကိုယ့္႐ြာထက္မွာ
လက္ဖ်ားတင္ ၾကင္သူမ်ားက
ဟိမထားပါ ပုေခ်....။

က်ားဆို-
ေဒေတာေခါင္ ေဒေတာင္ေယၾကားမွာ
စကားသာခ်ဳိ ေဒေမဆို ပ်ဳိစကား
ၾကားရေရခါ စိတ္ဝမ္းသာ ထဗ်ာက
ၾကည့္ရဖို႔ယာ....။

မဆို-

ဥေဒါင္းေယၾကိဳးၾကာ သာရကာေက
ဟသၤာငွက္မ အခါခါ ေမာင့္ကိုတမ္းလို႔
လြမ္းတငိုခါ ေမာင္ေရာက္ရာ ထဗ်ာကလို႔
ၾကည့္ရဖို႔ယာ.....။

................
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕တည္ (၁၈၀)ၿပည့္အထိမ္းအမွတ္ “ေက်ာက္ၿဖဴ” ၂၀၀၉ မဂၢဇင္း “ဇာနီေအာင္ (ရမၼာဝတီ)” ေရးေရ “ရမ္းၿဗဲကၽြန္းက ခ်စ္ခြန္းတီတာ ေတးကဗ်ာ” ေဆာင္းပါးက ဇမ္းကဗ်ာတိသက္သက္ကို ထပ္ပနာတင္ၿပပီးလိုက္ပါေရ။

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

Tuesday, May 18, 2010

ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားသမိုင္းအက်ဥ္း

ရခိုင္ျပည္ ၊ေက်ာက္ျဖဴျဖိဳ့
ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားသမိုင္းအက်ဥ္း

နိဒါန္း

ဒုတိယ ေျမာက္ဦးေရႊျပည္ျမိဳ့တည္ နန္းတည္ဘေစာသိရီငယ္မည္ေသာ သီရိသူရိယုစႏၵာ (မဟာရာဇာဘြဲ.ခံမင္းဗာၾကီးမင္း ) သည္ သကရဇ္ (၈၉၈ ) ခုႏွစ္ မွာေက်ာက္ျဖဴကၽြန္းဦး ဘီလူးေဆာင္ေၾကာင့္ထိုင္ လတၱံ ဆုိေရအတိတ္နန့္ အညီနန္းတက္ အထိမ္း အမွတ္ ဂူဘုရားကိုးဆူး အပါ အ၀င္ တည္ထားကိုးကြယ္ခပါေရ ။ ယင္း ဘုရားကိုးဆူမွာ ေျမာက္ဦးျမိဳ.နယ္က သိမ္ေတာ္ဘုရား၊ ေရႊဂူၾကီးဘုရား၊ ရေသ့ေတာင္ျမိဳ.နယ္ကဂူေတာင္ဘုရား၊ ဇီးကိုင္းဘုရား၊ ပု႑ားကၽြန္းျမိဳ.နယ္က ဂူ၀ဘုရား ၊ေပါက္ေတာ္ျမိဳ့နယ္က ၾကိမ္ေခြဘုရား၊ေတာ္ညိဳဘုရား၊ နတ္ေတာင္ၾကိဳင္ဘုရား နန့္ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ. က်က္သေရေဆာင္ ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားတိျဖိဳက္ပါသည္။ေက်ာက္တစ္လံုး ဘုရားတည္ေစာ္ မွာမငး္ဗာၾကီးကုသိုလ္မျပဳခင္ီကဂူေပါက္တခုဟိခပါရင့္။ ရမး္ျဗဲကၽြန္း ေတာင္ဘက္ ေက်ာက္နီေမာ္ နားက ကလိန္ေတာင္ျမစ္ေရျပင္ မွာကလိဂၤရာဇ္ျပည္ဟိခေေရအတြက္ ယင္းျပည္ပ်က္ က ငွက္ဆင္ပ်ံယဥ္စီးျပီးေကထြက္ေျပးလာေရ စိတၱရလကၤာရ နန့္ တပည့္တိေစာ္ ေဒနီရာ ( ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရား ) မွာ ခိတၱဆင္းပီး ခ်ိန္းဆိုထားေရ ကလိဂၤရေသ့ ကိုေစာင့္ပနာဂူေပါက္ တစ္ခ ုကိုထုထြင္းခ ပါသည္။ထိုေနရာမွာ စေကါမ၊ ဘူတာ၀ါမာန၊ အဂၢိရစေသာ ဂမၻီရက်မ္း တိကို ျမဳပ္ႏွံျပီး ေက ေနာက္ဘက္အရပ္ ကို ငွက္ဆင္ပ်ံစီး ထြက္ခြာ လားကတ္ပါေရ။ မငး္ဗာၾကီးေခတ္မတိုင္မီကာလက ေဒပထမ ဂူေပါက္မွဘုရားဆင္းတုေတာ္တိကို ကိန္း၀ပ္ေစျပီးေက အနီးပတ္၀န္းက်င္ ကေဒသခံမ်ားကကုိယ္ကြယ္ပူေဇာ္ခကပါေ၇ ။ မငး္ဗာၾကီးေနာက္ပိုင္း ေျပာင္းလဲေရႊလ်ွားလာေ၇ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာကုသိုလ္ရွင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတိက ဂူေပါက္မ်ားတိုးခ်ဲ့ ထြင္းထုျပီး ဘုရားဆငး္တုမ်ားစြာကိုထုဆစ္သြင္းေလာင္း ကိန္၀မပ္စံပယ္ ျပီေက ကိုးကြယ္ခပါသည္။ လက္ဟိ အေျခအေန မွာ ေက်ာက္တစ္လံုးဂူဘုရားသည္ေလာငး္တစ္ေပါက္ေတာင္၏ ေတာင္နွာေမာင္းမွာ အလွ်ား( ၄၀၀ ) ေက်ာ္၊ အျမင့္ (၁၅ ) ေပ ( ၂၀ )ေပ ခန္.တြင္ ဂူေပါက္ ( ၅၄ ) ေပါက္ တြင္ ဗုဒၳဆင္းတုေတာ္
(၁၉၂ ) ဆူခန့္ ကိန္း၀ပ္စံပယ္လွ်က္ ဟိကတ္ပါသည္။ေျမျမင္မွဘုရားရင္ျပင္စၾကၤန္သို.တက္ေတေလွကားသံုးစင္း ဟိပါသည္။ ေျမာက္ဘက္အစြန္းဆံုးသည္မင္းတက္ေလွကားျဖိဳက္ပါသည္။မငး္ဗာၾကီးသည္ေဒေက်ာက္တစ္လံုးဂူဘုရားကိုတည္ေတာ္မူေယ အခါမွာ ဂႏၳရီပညာရွင္တိေစာ္ ေရွးရခိုင္ ေစတီပုထိုးစီရင္ ေလ့ ဟိပါသည့္ မ႑ိဳင္အစီအစိုင္အရင္းတိကိုထည့္သြင္းစီရင္ပနာ အဋာနာဠိယသုတ္လာ ေဟမ၀တနတ္ယကၡ နန့္ သာတာဂီရီနတ္ယကၡ ကို ေစာင့္ထားလွ်က္ေလာကပါလနတ္၊၀သုေျႏနတ္၊ ဂႏၳဗနတ္၊ နဂါး၊ ၀ိဇၹါ၊ ေဇာ္ဂ်ီ ၊ တပသီ၊ ဂမၻာန္မ်ားနန့္ျဂိဳဟ္ၾကီးကိုးလံုးကိုစီရင္ျပဳလုပ္ထားခပါသည္။ ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရား၏ မငး္တက္ ေလွကားထိပ္ဦး ဘီလူးနွစ္ေကာင္ေရွ့မွာ လူနွစ္ရပ္ခန္ဟိဓါးစြဲေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ေဟမ၀တနန့္ သာတာဂီရိနတ္ဘီလူးနွစ္ေကာင္ဟိပါယင့္ ။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း အဂၤလိပ္ေရတပ္ အေျမာက္ဒဏ္ ေၾကာင့္ယင္းနတ္ဘီလူး ရုပ္နွစ္ခု ပ်က္စီး ခပါသည္။ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားေနရာတြင္
ေလးျမိဳ့ေခတ္ဦးက ရဟႏၵာသစ ပ႑၀မေထရ္ သည္ သီတင္းသံုး က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဖူးပါသည္၊ေခတ္ အဆက္ဆက္ရဟန္းသာမေဏမ်ား၊ ၀ိဇၵါေဇာ္ဂ်ီမ်ား ၊ ထြက္ရပ္ေပါက္လိုသူမ်ား၊ နတ္နဂါး လားေရာက္ တရားက်င့္ၾကံမူ၊အဓိ႒ာန္၀င္မူ၊ ဥပုသ္ေဆာင္၀င္မူ တိ ျပဳခကတ္ပါသည္။ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ့ ယပ္လွဲေက်ာင္း ပထမ
ဆရာေတာ္ အရွင္ သာဂရလက္ထက္ မွာ ေက်ာက္တစ္လံုးဂူဘုရားတြင္ လာေရာက္ဥပုသ္ေစာင့္ေရ ေျမြေယာင္ေဆာင္နဂါး ကို အေႏွာင့္အယွက္ျပဳေယ အေခ် နွစ္ဦး မွာနဂါးအခိုးမူတ္ခံရကတ္ ေတ အျဖစ္အပ်က္တိဟိခတ္ဖူးပါသည္။ေနာက္ျပီးသံုးမိုင္ခန့္ေ၀းေသာကံေကာ္ေတာ ဘုရားတြင္ကိန္း၀ပ္ေသာ ပတၱျမားမ်က္ရွင္ ( ျပဒါးရွင္လံုး)သည္ လျပည့္ညတိမွာေက်ာက္တစ္တစ္လံုးဂူဘုရားအေပၚ မၾကာခဏ လာေရာက္ ရစ္၀ဲေလ့ဟိသည္ဟုတ္ ေရွ့လူၾကီးမ်ားေျပာၾကားပါသည္။
ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ယခုအုန္းေတာ ရြာအနီး တည္ရွိခဖူးေရေက်ာက္ျဖဴရြာသားတိက ထိမ္းသမ္းေစာင့္ေရွာက္ကိုးကြယ္ ချပီး ေက်ာက္တစ္လံုးဘုရားေရွ့ မွာ မငး္ဗာၾကီးလ်ဴဒါန္းေရ ပရိယတိၱစာသင္တုိက္ၾကီး တစ္ခု ဟိခဖူးပါသည္၊(၁၁၄၆) ခုနွစ္ေက်ာက္ျဖဴရြာ ပ်က္စီးျပီးေနာက္
ထိမ္းသိမ္းမူမဟိပဲ အေတာ္ၾကာခပီးမွ (၁၉ ) နွစ္ရာစု ေႏွာင္းပိုင္းနွင့္ ( ၂၀ ) ရာစု အေစာပိုင္းကာလမ်ား တြင့္
ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ့မွ ဦးပန္းလွ၊ ပညာ၀န္ဦးကုလား၊ အဖြဲဒါယိကာၾကီးဦးထြန္းလွ၊ ကုန္သည္ၾကီးဦးေအာင္လွ ကုသိုလ္ ရွင္မ်ားတို့က ေက်ာက္တစ္လံုးဂူဘုရားအားထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျပဳျပင္မြမ္းမံပူေစာ္ကိုးကြယ္ ခကတ္သည္မွစ ေႏွာင္းပိုင္းကာလတိမွာကုသိုလ္ေစတနာရွင္တို.က ဆက္လက္ထိ္မ္းသိမ္း မြမ္းမံပူေဇာ္ လွ်က္ဟိပါသည္၊ သၾကၤန္နွစ္ဆနု္းတစ္ရက္ေန့ ကံေကာ္ေတာ္ဘုရား နဲ့အတူ ဘုရားပြဲ က်င္းပေလ့ ဟိပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ လိုအပ္ခ်က္တိဟိ ခေကလည္းျဖည့္စြက္နားလည္ပီးကပါ ၊ လက္လွမး္မွီသေလာက္တင္ျပ
ရြီးသားထားျခင္းျဖိဳက္ပါယင့္ ။

ဆက္ဖတ္ပါႏွ~~

About This Blog

ေက်ာက္ၿဖဴၿမိဳ႕ကို သတိရေရအခါတိုင္းမွာ အလြမ္းေၿပအၿဖစ္ စာေခ်ယက္ေခ် ႐ြီးဖို႔လို႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္နန္႔ ေအဘေလာ့ေခ်ကို လုပ္ထားၿခင္းၿဖစ္ပါေရ။

ေက်ာက္ၿဖဴ-ရင္သြီးေခ်

ဘေလာ့ကို ေရာက္လာကတ္ေတ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမတိကို ေက်ာက္ၿဖဴ-ရင္သြီးေခ် အနီနန္႔ အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ~~~~ ေလးစားစြာၿဖင့္ ေက်ာက္ၿဖဴ-ရင္သြီးေခ်

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP